|
|
|
Retie
SK
Onder impuls van schoolmeester Casimir (Minus) Mertens die toen voorzitter
was, is de vereniging onder de nieuwe naam Retie Sportkring heropgericht
op 28 juli 1938. Op 20 augustus werd er weer aangesloten bij de K.B.V.B
onder het stamnummer 2673.
Alle spelers kwamen vrij, maar slechts één lid (Ivo Luyten
ging voor Turnhout, toen nog in 1e klasse, spelen) verliet de club. Dat
werd in Retie als een hele eer voor de ploeg beschouwd.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd er geen officiële competitie
gespeeld. Men voetbalde tegen de ploegen van de gehuchten zoals Hoeven,
den Berg, den Brand, maar ook tegen ploegjes van naburige dorpen.
Het lokaal was eerst nog enkele jaren bij Louis (Witje) Feyen in de Kapelstraat.
Nadien trok men naar de Markt, bij Stan Melis, gelegen naast de kerk.
In 1947 werd het voetbalveld aan de Kerkhofstraat (nu cultureel gebouw)
in gebruik genomen. Twee jaar later werd Retie SK in Derde Prov. B gedeclasseerd.
Voor de beslissende wedstrijd tegen Olmen werd de scheidsrechter benaderd
door een bakkerszoon die zelf speler was. De man kreeg een krentenbrood
aangeboden en later zou hij nog eens 500 frank ontvangen. De arbiter
maakte alles over aan de Voetbalbond. De wedstrijd werd wel gewonnen
met 3-0. Volgens het archief van de ‘Gazet van Mol’ had Retie ‘de
beste ploeg van de reeks en was het ‘de ware kampioen’.
Wat verder lezen we:…’de titel verloren door personen
die we beter niet noemen’. Het Eerste Elftal werd verwezen
naar de reservenafdeling.
In 1952 zette Roodgeel de eerste stap naar Tweede Provinciale. In 1959
verhuisde onze vereniging naar de Asberg. In 1969 maakte Sportkring zijn
opwachting in Eerste Provinciale. Er werd een derde veld in gebruik genomen
en van de transfersom van Juliën Cools (naar Beringen) werd een
tribune, een grote kantine en nieuwe kleedkamers gebouwd. In dat jaar
werden ook de eerste Veteranenploeg gevormd. (1-10-’69).
Drie jaar later promoveerde Retie SK zelfs naar Vierde Nationale waar
het één jaar verbleef (seizoen ‘72-‘73). De
eerste fatsoenlijke verlichting om degelijk te kunnen trainen kwam er
tijdens het seizoen ’87-’88.
Het sportlokaal was ondertussen verhuisd naar het café van Frans
Smolders (Sus van Biekes Netten) en ‘Tilleken Hoed’. Van
daar ging het naar zijn huidige locatie in de Sportwarande bij toenmalig
voorzitter Albert (Bèreke) Mertens en Amelieke.
Koninklijke Sportkring
Twee onvergetelijke voetbaldagen uit de recentere geschiedenis zijn ongetwijfeld
de kampioenenwedstrijden tegen resp. Balen in 1988 (2-0 winst en promotie
naar Eerste Prov.) voor meer dan 2000 toeschouwers (1900 betalenden),
en tegen Lentezon Beerse in 1998 (4-1 winst en promotie naar Eerste Prov.)
voor 1800 toeschouwers.
De finale van de Beker van Antwerpen werd tweemaal bereikt: op 4 mei
1967 in Westerlo: Retie – Bevel 0-2 en op 7 mei 1989 in en tegen
Herentals : 2-1 verlies.
Het eerste officiële clubblad zag het daglicht in 1967. In 1994
kon Retie net de degradatie naar Vierde Prov. ontwijken, waarna enkele
jongere mensen mee in het bestuur stapten. In 1996 kreeg de club een
logo (ontwerp Arie Arys) en het wekelijks ‘sportblaadje’ werd
opgefrist en kreeg de naam ’t Clubleven mee. In 1997 werd de Supportersclub
nieuw leven ingeblazen.
Op 4 juni 2005 werd afscheid genomen van ‘het Asbergstadion’ met
een groots feest waar tal van oud spelers en oud-vrijwilligers aanwezig
waren. De straat op de Asberg waar het vroegere A-veld lag en de grote
kantine stond, kreeg de oorspronkelijke naam van onze club mee, nl. de ‘Violettastraat’.
Nu de bouw van een nieuwe accommodatie aan het Vossekot (Geenend) is
begonnen, kijkt de oudste Retiese Sportclub uit naar zijn laatste, wellicht
definitieve verhuis.
|
|
|